با من آنگونه که با سرکشان زورگو سخن می گویند، سخن مگویید و آن محافظه کاری هایی را که با تند خویان و مستبدان روا می دارند، با من روا مدارید 
و شنیدن حق را بر من سنگین مپندارید 
و گمان مبرید که من خواهان آنم که مرا بزرگ انگارید،
چراکه آن کس که شنیدن حق برای او سنگین باشد ، یا عرضه نمودن عدالت بر وی دشوار باشد، عمل به حق و عدالت برای او دشوارتر است؛ پس از گفتن حق یا مشورت دادن در عدالت باز مایستید که من نه برتر از آنم که خطا نکنم و نه در کار خویش از خطا ایمنم مگر اینکه خداوند مرا در کار نفس کفایت کند که از من بر آن تواناتر است. »(نهج البلاغه، خطبه216)

/ 0 نظر / 10 بازدید